มะพร้าวนาฬิเกร์ กลางทะเลขี้ผึ้ง

มะพร้าวเอ๋ย มะพร้าวนาฬิเกร์

ต้นเดียวโนเน กลางทะเลขี้ผึ้ง

ฝนตกไม่ต้อง ฟ้าร้องไม่ถึง

อยู่กลางทะเลขี้ผึ้ง ถึงแต่ผู้พ้นบุญเอย

เป็นเพลงกล่อมลูกของชาวใต้ ท่านพุทธทาสได้นำมาบอกเล่าว่าเป็นความล้ำลึกทางธรรมของคนรุ่นก่อน บทเพลงที่แฝงด้วยปริศนาธรรมเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าคนในรุ่นเรานั้นห่างไกลจากธรรมะมากน้อยเช่นไร

ฟังคำอธิบายแบบพุทธมาเยอะแล้ว ลองมาฟังเวอร์ชัน Agile ดูบ้างเป็นไร มะพร้าวเป็นตัวแทนของความเป็น Agile ซึ่งไม่ได้อยู่ที่ไหนไกล หากแต่อยู่ท่ามกลาง ความไม่แน่นอนและความเสี่ยงในการพัฒนาซอฟแวร์ ที่เหมือนกับทะเลขี้ผึ้ง พอร้อนก็กลายเป็นของเหลว พอเย็นก็กลายเป็นของแข็ง ไม่ต่างกับ requirements ที่เปลี่ยนแปลงไปได้ตลอดเวลา หาความแน่นอนไม่ได้

บุญในที่นี้คือ methodology บทเห่นี้พยายามบอกเราว่า จงอย่ายึดติดใน methodology ไม่จะเป็นว่าต้องทำแบบโน้นหรือแบบนี้จึงจะเป็น Agile ได้ ความไม่มีกฏเกณฑ์นั่นแหละคือ Agile ที่แท้ ผู้ที่ไม่ยึดติดในกฏเกณฑ์และวิธีการ แต่พัฒนาและปรับเปลี่ยนรูปแบบ เพื่อตอบสนองต่อ ตลาด ลูกค้า และ ทีม จึงจะสำเร็จสู่ความเป็น Agile โดยสมบูรณ์ได้

Links
http://gotoknow.org/blog/nadrda/305415
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=rarinn&group=4
http://board.palungjit.com/f4/มะพร้าวนาฬิเกร์-กลางทะเลขี้ผึ้ง-188662.html

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s