กินโต๊ะจีนกับอไจล์

หลังจากไปฟังสกรัมจากอาจารย์บาสมาเมื่ออาทิตย์ก่อน ก็รู้สึกของขึ้นไม่หยุด เลยคิดตามสไตล์ตัวเองที่ไม่ว่าอะไรก็ต้องเปรียบกับอีกอย่าง ให้เข้าใจง่าย (บางคนก็บอกเข้าใจยากกว่าเดิม)

ถ้ามีคนถามว่าสกรัมเหมือนอะไร ผมจะตอบว่าเหมือน กินโต๊ะจีน

หลายคนคงเริ่มสงสัยแล้วว่า เอ้ย มันไปเกี่ยวกันยังไง ลองมาดูกันนะ

งานเลี้ยงโต๊ะจีนเริ่มจาก เจ้าภาพ (product owner) มีความประสงค์ที่จะจัดงานจึงเชิญแขกมาร่วม ภายในงานจะจัดเป็นโต๊ะกลม (team) โต๊ะละ 8 คน โดยตลอดงานจะไม่มีการย้ายโต๊ะ (fixed team member) ก่อนเริ่มงานเจ้าภาพจะเตรียม เมนูอาหารว่าจะเซิร์ฟอะไรบ้าง (product backlog) เรียงลำดับก่อนหลังไว้ (prioritized) การเสิร์ฟก็จะเสิร์ฟเป็นรอบๆ (sprint) แต่ละรอบจะใช้เวลาเป็นตัวกำหนดโดยไม่คอยแขกกินหมดก่อน (time boxed) การกิน จะไม่มีคนมากำหนดว่าใครจะต้องกินอะไรเท่าไร แต่เจ้าตัวจะเป็นคนตัดสินเองว่าตนเองจะกินได้เท่าไร (self managing team) เมื่อแต่ละจานผ่านไปคนในโต๊ะจะมีโอกาสพูดคุยกัน โน่นอร่อยนี่ไม่ดี หรือบางเรื่องไม่เกี่ยวกับอาหารก็มี (agile retrospective) เจ้าภาพจะคอยเดินมาดูว่าอาหารพอหรือไม่ รวมถึงถามสารทุกข์สุขดิบของแขกแต่ละโต๊ะ (sprint review) พอเสร็จงานเจ้าภาพก็มีหน้าที่ดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายของงานนั้น (cost management)

เป็นไงครับ พอเห็นภาพขึ้นมั้ย หรือยิ่งงงกว่าเดิมเอ่ย?

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s