ฝึกลีนด้วย Hayday 6 – ใช้บาร์นอย่างมีประสิทธิภาพด้วย A-B Control

ในบทก่อนๆ เนื้อหาดูจะพูดเหมือนกับว่าเราไม่ควรใช้เนื้อที่ในบาร์นเลย แต่ความจริงนั้นไม่ใช่ การใช้บาร์นอย่างมีประสิทธิภาพ จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำไร่ของเราทั้งหมดอย่างมหาศาล เรามาดูกันว่าทำอย่างไร

การที่บาร์นเต็มนั้นมีสาเหตุหลักมาจาก การผลิตที่มากเกินไป ซึ่งเมื่อเนี้อที่ในบาร์นไม่พอเราก็จะไม่สามารถผลิตของที่ต้องการได้ จะเห็นได้จากการที่มีหลายคนเอาของที่ไม่มีใครต้องการ อย่าง ไข่ หรือ ไข่ดาวเบค่อน ออกมาขายแล้วไม่ค่อยมีคนซื้อ นั่นเป็นเพราะ สองอย่างนี้เป็นของที่ผลิตได้อย่างเกินพอ นั่นเอง

ลีนนั้นมีเครื่องมือสำหรับป้องกันปัญหาการผลิตมากเกินไป เรียกว่า A-B Control

A-B Control กำหนดว่า มีเครื่องจักรสองเครื่อง(ขอเป็นไทยละกันนะขี้เกียจสลับภาษา) คือ เอ และ บี โดย เอส่งต่อชิ้นงานให้บี พูดง่ายๆ คือ เอเป็นต้นน้ำ และบีเป็นปลายน้ำ การผลิตมากเกินไปจะเกิดขึ้นเมื่อ เอผลิตของมากองไว้โดยที่ บียังไม่สามารถเอาไปทำต่อได้ หรือแต่ในทางกลับกัน คือถ้าเอมีปัญหาทำให้ไม่สามารถส่งของให้บีได้ทัน ก็กลายเป็น บีต้องหยุดงาน ซึ่งก็เป็นความสูญเปล่าอีกเหมือนกัน

การป้องกันปัญหาทั้งสองนั้นทำได้โดย กำหนดบัฟเฟอร์ เล็กๆ ขึ้นระหว่าง เอและบี ถ้าเอผลิตไม่ทัน บีก็สามารถใช้ของในบัฟเฟอร์อันนี้ไปก่อนทำให้ไม่ถึงกับหยุดงานทำต่อไม่ได้ทันที ระหว่างนั้นเราก็แก้ไขให้เอทำงานต่อได้ ในทางกลับกัน ถ้าบีทำงานไม่ทัน เอก็ยังผลิตมาไว้ในบัฟเฟอร์นี้ ไม่ทำให้เกิดของล้น (เดี๋ยวดูว่าทำไมไม่ล้น)

หลักสำคัญคือ จะต้องมีการกำหนด จำนวนขั้นต่ำและขั้นสูงของบัฟเฟอร์อันนี้ โดยเอจะผลิตก็ต่อเมื่อ ปริมาณของในบัฟเฟอร์ลดต่ำกว่าค่าหนึ่ง และจะหยุดผลิตเมื่อปริมาณของมีค่าเท่ากับหรือสูงกว่าค่าๆหนึ่ง ตัวอย่างเช่น

สมมติ เราจะผลิตแฮมเบอร์เกอร์ ของก็คือขนมปัง เอคือ เบเกอรี่ และบีคือ เตาบาบีคิว กำหนด ขั้นต่ำคือ 2 ขั้นสูงคือ 4 ซึ่งค่านี้แล้วแต่เราจะกำหนด ตัวอย่างนี้กำหนดอย่างนี้เพราะว่าเตาบาบีคิวมีสองช่อง เราสามารถกำหนดแบบอื่นได้แล้วแต่สถาณการณ์(scenario) โดยของจริงอาจเกิดขึ้นอย่างนี้

1. ในขั้นแรก ต้องผลิต ขนมปังไป เก็บในบาร์น 4 อัน, บาร์น=4
2. สั่งทำแฮมเบอร์เกอร์ 1 ชิ้น, บาร์น=2 – ยังไม่ต้องสั่งทำขนมปังใหม่
3. สั่งทำแฮมเบอร์เกอร์อีก 1 ชิ้น , บาร์น=0 – ไปสั่งทำขนมปังใหม่อีก 2 ชิ้น (เบเกอร์รี่มีแค่สองช่อง, คิว=2)
4. ขนมปังเสร็จ 1 ชิ้น , บาร์น=1 – ไปสั่งทำขนมปังใหม่อีก 1 ชิ้น (คิว=2)
5. ขนมปังเสร็จอีก 1 ชิ้น , บาร์น=2 – ไปสั่งทำขนมปังใหม่อีก 1 ชิ้น (คิว=2)
6. ขนมปังเสร็จอีก 1 ชิ้น , บาร์น=3 – ไปสั่งทำขนมปังใหม่อีก 1 ชิ้น (คิว=2)
7. ขนมปังเสร็จอีก 1 ชิ้น , บาร์น=4 – หยุดสั่งผลิต (คิว=1)
8. ขนมปังเสร็จอีก 1 ชิ้น , บาร์น=5 (คิว=0)

หรืออาจจะเป็นอย่างนี้ก็ได้

1. บาร์น=4
2. สั่งทำแฮมเบอร์เกอร์อีก 2 ชิ้น , บาร์น=0 – ไปสั่งทำขนมปังใหม่อีก 2 ชิ้น (คิว=2)
3. ขนมปังเสร็จ 2 ชิ้น (เราพักนานเลยเสร็จหมดทั้งสองอัน) , บาร์น=2 – ไปสั่งทำขนมปังใหม่อีก 2 ชิ้น (คิว=2)
4. ขนมปังเสร็จ 2 ชิ้น , บาร์น=4 – หยุดสั่งผลิต (คิว=0)

สมมติว่ากำหนด 2/4 แล้วยังมีปัญหาบาร์นเต็มเราอาจจะเปลี่ยนเป็น 2/3 หรือ 2/2 ก็ได้ แต่ถ้าเราได้อัพเกรดบาร์นทำให้มีเนื้อที่เหลือเยอะอาจจะเพิ่มเป็น 2/6 ก็ได้ ไม่มีสูตรตายตัวแล้วแต่ความเหมาะสม

สรุป การใช้ A-B Control จะช่วยให้เรามีการเคลื่อนไหวน้อยลง คือการขยับเลื่อนหน้าจอไปมาเพื่อสั่งทำของน้อยลง รวมถึงเวลาการคอยวัตถุดิบเพื่อนำมาทำของน้อยลงด้วย โดยการนำเนื้อที่ในบาร์นมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดโดยยังคงหลีกเลี่ยงปัญหาบาร์นเต็มหรือของขาดได้เหมือนเดิม

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s