เริ่มอไจล์ ที่ปัญหา

มันเนื่องมากจากโพสนี้:

อยากจะศึกษา agile practice คิดว่าเริ่มที่ตัวไหนก่อนดีค่ะ scrum ดีมั้ย หรือว่าแนะนำตัวไหนค่ะ แล้วจะเริ่มจาก web ไหนที่ให้เข้าใจได้ง่ายๆ เร็วๆ

คำตอบของผมคือ

ถ้าให้แนะนำคือ เริ่มก้าวแรกด้วยการไม่ทำอไจล์ครับ

เจ้าตัวก็เลยงงๆ ว่า

ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าทำยังไงหรอค่ะ

แล้วก็มีคนมาขยายต่อให้ว่า

รับเมนท์เซนเซ Kamon อย่าคิดอย่างตรงไปตรงมา ให้นึกว่าฟังพระเทศน์ มันเป็นปริศนาธรรม

เลยคิดว่าต้องมาอธิบายจริงๆ จังๆ ตรงนี้

สิ่งที่ผมสังเกตเห็นในตัวเจ้าของโพส คือ ความอยากได้ อยากมี อยากเป็นเร็วๆ อยากได้ทางลัด ขอบอกตรงนี้เลยว่า อไจล์ไม่มีทางลัด มีแต่ทางวิบาก อยากได้มันต้องทุ่มพยายามสุดตัว ก่อนคุณจะได้ความเป็นอไจล์มาอยู่ในตัว จะต้องทลายความรู้ความเชื่อเดิมทั้งหมด แล้วใส่ของใหม่เข้าไป กระบวนการนี้ใช้เวลาและความพยายามมากที่สุด ปรกติแล้วผมจะไม่แนะนำให้ผลักคนที่ไม่พร้อมออกมาจากโลกเดิมเพราะจะทำให้เกิดอาการเบรกดาวน์ ไม่เกิดผลดีใดๆ

เพราะฉะนั้น ผมจึงอยากให้เริ่มต้นด้วยการ ไม่ต้องใช้อไจล์เลย เพราะจะทำให้เราเห็นปัญหาได้ชัดเจนขึ้น แต่ไม่ได้แนะนำว่าห้ามศึกษานะ มันต้องศึกษา อ่านให้มาก ฟังให้เยอะ ฟังปัญหาของคนอื่นเทียบกับปัญหาที่เรามี พอเรารู้ปัญหาของเราแล้ว จึงเริ่มมองละเอียดในอไจล์ว่ามีการะบวนวิธีใด ที่ช่วยแก้ปัญหาได้แล้วจึงนำมาปรับใช้ อย่าทำอไจล์แบบเป็นพิธีศาสนา เพราะไม่ได้ก่อให้เกิดประโยชน์อะไร สุดท้าย พอไม่เกิดผลที่ต้องการก็โทษอไจล์แล้วเลิกไปในสองถึงสามปี ซึ่งนี่คือสิ่งที่เกิดกับองค์กรที่นำไปใช้โดยไม่รู้จักตัวตนของตนเองหลายต่อหลายที่

หวังว่าคงได้คำตอบที่ต้องการนะครับ ถ้าเกิดคำถามตามมาอีกเป็นชุด นั่นคือสิ่งที่สมควรเกิดแล้ว เอามาคุยกันต่อๆ ไปอีกนะ

อไจล์มีไว้แก้ปัญหา ไม่มีปัญหา ไม่ต้องมีอไจล์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s