Sucker’s Choice

Sucker's choiceSucker’s choice หรือที่ส่วนตัวผมเรียกมันว่า “ทางเลือกบัดซบ” เพราะเป็นทางเลือกแย่ ๆ สองทาง ที่ไม่ว่าไปทางไหน ก็แย่หมด คือเราไม่ได้สิ่งที่เราต้องการและเราก็มักจะเลือกให้เป็นแบบนี้เสียด้วย ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วมันไม่จำเป็นต้องเป็นอย่างนั้นเลย

ก่อนอื่นคงต้องอธิบายความหมายของเจ้าคำนี้ก่อน “ทางเลือกบัดซบ” นี้ เป็นเรื่องเด่นเรื่องหนึ่งในหนังสือชื่อว่า Crucial Converstaion เขียนโดย Patterson, Grenny, McMillan, และ Switzler

รูปแแบบของมันมักจะมาในรูปของ

“ฉันต้องเลือกระหว่าง ทำ A1 และเกิด B1 หรือไม่ก็ ทำ A2 และเกิด B2”

ขอให้สังเกตว่า B1 และ B2 มักจะไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการทั้งคู่

ตัวอย่างเช่น

“ฉันต้องเลือกระหว่าง บอกแฟนว่าเธออ้วน และทำให้เธอเสียใจ หรือไม่ก็ อดทนไม่บอก และต้องอายชาวบ้านทุกครั้งที่ออกเดทด้วยกัน”

ลองดูอีกตัวอย่างหนึ่ง

“ฉันต้องเลือกระหว่าง ให้ลูกน้องได้เรียนรู้จากการวางแผนงานด้วยตัวเอง และทุกคนรวมทั้งฉันต้องเจ็บปวด(เพราะความผิดพลาด) หรือไม่ก็ วางแผนงานให้พวกเขา และพวกเขาไม่มีโอกาสเติบโต”

ตัวปัญหาใน “ทางเลือกบัดซบ” นั้น คือคำว่า “และ” ที่ไม่มีอยูู่จริง

ความจริงแล้ว การบอกว่าแฟนอ้วน กับ การที่เธอโกรธ นั้น ไม่เกี่ยวข้องกันเลย หรือ การให้ลูกน้องได้วางแผนเอง กับการที่ต้องเจ็บปวดจากความผิดพลาดนั้นเป็นคนละเรื่องกัน เราเรียกคำว่า “และ” นี้ว่า “และ” ลวง คือการนำเอาสองสิ่งที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันมาผูกกันและทำให้เกิด “ทางเลือกบัดซบ” ที่ไม่มีใครได้ประโยชน์

วิธีแก้ไขคือ เราจะต้องเอาเจ้า “และ” ลวงนี้ออก แล้ว เขียนประโยคขึ้นใหม่ในรูปของ

“ฉันต้องการ ทำ A และเกิด C ที่ฉันต้องการ”

จะเห็นว่า B ที่เราเอามาผูกไว้ ตอนแรกนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย และสมควรถูกตัดออกไปจากความคิดเราได้ ลองมาดูตัวอย่างจาก ประโยคก่อนหน้า ความจริงแล้วมันควรจะเป็นว่า

“ฉันต้องการ ให้แฟนของฉันลดน้ำหนัก และ ฉันรู้สึกภูมิใจเวลาที่เราได้ออกเดทด้วยกัน”

หรือ

“ฉันต้องการ ให้ลูกน้องได้เรียนรู้จากการวางแผนงานด้วยตัวเอง และพวกเขารวมทั้งฉันได้มีโอกาสเติบโต”

คิดว่า คงพอมองเห็นภาพได้ชัดเจนขึ้นไม่มากก็น้อย ลองฟังเรื่องจากประสบการณ์จริงของผมดูนะ

เมื่อตอนที่ผมเริ่มแตกเนื้อหนุ่ม (ก็หลายสิบปีมาแล้วล่ะนะ) มีเพื่อนคนหนึ่ง ในหัวของเขาคงมีคำพูดประมาณว่า

“ฉันต้องเลือกระหว่าง บอกมันว่ามึงตัวเหม็น และทำให้มันโกรธ หรือไม่ก็ อดทนไม่บอก และต้องทนกลิ่นตัวมันทุกครั้งที่นั่งเรียนด้วยกันกับมัน”

สรุปเค้าตัดสินบอกผม แต่ก็อ้อมชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูดประมาณว่า “นายคงรู้นะ คนเราเนี่ย พอเข้าสู่วัยรุ่นแล้วฮอร์โมนเราจะ บลา ๆๆ” กว่าจะเข้าเรื่องได้ผมงงว่ามึงจะมาไม้ไหนเนี่ย พอจบเรื่อง สิ่งที่ผมตอบ คือ “ขอบใจมาก เราจะทำตามที่นายแนะนำ ไปหาโรลออนมาใช้” จบ ซึ่งผมขอบคุณเขามานะ เพราะเขาช่วยฟีดแบ็ค ให้เราได้ปรับปรุงตัวเองได้ คำถามคือ ถ้าเขาเลือกอีกทางคงแย่ เพราะ ผมก็ต้องตัวเหม็นต่อไป และเขาก็ต้องทนมันไปอีกสองปี

ผมไม่ได้บอกว่า เพียงแค่เปลี่ยนคำพูดใหม่แล้ว ปัญหาทุกอย่างจะมลายหายไปนะครับ ผมกำลังบอกว่ามันคือ “จุดเริ่มต้นของการแก้ปัญหา” ต่างหาก ถ้าเราสามารถขจัด “ทางเลือกบัดซบ” ออกไปได้แล้ว ทางออกของปัญหามันจะมาเองครับ ของให้เล็งเป้าไปที่ประโยคที่เราเขียนขึ้นใหม่ แล้วใช้เวลาคิดวางแผนให้รอบคอบ เราจะได้คำตอบเองครับ ส่วนใครที่เขียนใหม่แล้วยังทำไม่ได้ ก็ขอแสดงความยินดีครับ คุณสามารถหาวิธีการเป็นขั้นเป็นตอน ในหนังสือที่ผมบอกไป ซึ่งเข้าใจว่ามีคนแปลเป็นไทยแล้ว (หรือเปล่านะ) แต่ที่แน่ ๆ มีคนทำเป็น คอสฝึกอบรมเป็นภาษาไทยมาให้แล้ว เชิญเสียสตางค์กันได้ตามอัธยาศัย (แต่ผมไม่บอกชื่อหรอกนะ เพราะไม่ได้ค่าโฆษณา)

Advertisements

3 thoughts on “Sucker’s Choice

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s