ไม่มีให้ขอ

ขอ สืบเนื่องมาจาก กฏของแรกของผมที่ว่า “ไม่รู้ให้ถาม” ยิ่งผมฝึกมันมากเท่าไหร่ ก็พบว่า มันเป็นกฏที่ powerful มาก มันช่วยให้ผม ประหยัดแรง และเวลาได้ มหาศาล ได้เปิดโลกทัศน์ใหม่ ที่ปกติกว่าจะรู้ต้องใช้แรง และเวลามากกว่ามาก หากต้องคิดเองทำเอง

เหตุผลที่ เมื่อเราไม่รู้แล้วเราถามนั้น จะช่วยย่นระยะเวลาในการเปลี่ยนจากความไม่รู้ให้เป็นความรู้ เพราะ กว่าคนที่ตอบหรือบอกเราจะได้คำตอบนั้น ๆ มา เขาจะต้องใช้เวลามากบ้างน้อยบ้าง แต่เมื่อบอกเรานั้น เราก็จะรู้ทันที เรียกว่าประหยัดเวลาของเราเอามาก ๆ และที่สำคัญ คนที่ถูกถามมักจะยินดี ตอบเสียด้วย เพราะ คนตอบคำถามคนอื่น จะรู้สึกดีที่ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ส่วนสิ่งที่เราจะต้องทำก็คือการตอบแทนด้วย รอยยิ้ม และคำขอบคุณ

ยิ่งใช้มันมากขึ้นผมพบว่า การให้ของคนเรานั้นไม่ได้จำกัดอยู่แค่คำตอบเสียแล้ว มันมากกว่านั้น บางครั้งเป็นสิ่งของ บางครั้งเป็นแรง เวลา มากมายกว่าที่เคยคิดนัก

ตัวอย่างวันนี้ ผมมีนัดที่ห้างแห่งหนึ่งซึ่งมีค่าจอดรถค่อนข้างแพง แต่ก็มีว่าถ้าใช้จ่ายภายในห้าง ที่ร้านใดก็ได้ ครบ 300 บาท ก็สามารถนำใบเสร็จมาแสตมป์ส่วนลดได้ 4 ชั่วโมง ผมทานกาแฟไปแก้เดียว ราคาก็ไม่เท่าไหร่ ทำอย่างไรคงไม่ครบ 300 แน่ๆ กฏข้อหนึ่งเข้าสิงผมทันที ก่อนออกจากร้าน ผมเดินไปหาพนักงานเก็บเงินด้วยรอยยิ้ม แล้วถามอย่างสุภาพว่า พอจะมีใบเสร็จของลูกค้าคนอื่นเก็บไว้หรือไม่ ผมนำรถมา ต้องการจะแสตมป์บัตรแต่ราคาไม่ถึง 300 พนักงานยิ้มรับ แล้วพยักหน้าทันที

“รอสักครู่ค่ะ”

เพียงอึดใจเดียว ใบเสร็จรับเงิน มูลค่า 500 บาท ก็มาอยู่ในมือผม ผมเดินจากมาพร้อมรอยยิ้มของเราทั้งสอง การถาม(ขอ) ของผมครั้งนี้ ผู้ให้ไม่ได้เสียอะไรที่มีมูลค่ากับเขาเลย เพียงแค่เก็บใบเสร็จของลูกค้าที่ไม่รับไปพร้อมอาหารไว้ แล้วนำมาให้ผม ส่วนผมนั้นประหยัดเงินค่าจอดรถไปเกือบ 100 บาท เลยทีเดียว

สิ่งสำคัญที่ต้องไม่ลืมเด็ดขาดคือ “รอยยิ้ม” และ “คำขอบคุณ”

Advertisements

One thought on “ไม่มีให้ขอ

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s