There’s a difference between knowing the path and walking the path

ทุกคนที่ได้ดูหนังเรื่องนี้คงจะจำประโยคติดหูที่ มอร์เฟียสพูดประโยคนี้กับนีโอได้เป็นอย่างดี

ประโยคนี้ความจริงแล้วมาจากศาสนาเซ็น ที่กล่าวถึงการศึกษาข้อหลักธรรมว่าที่จริงแล้วหาใช่ทางที่จะนำไปสู่การตรัสรู้ไม่ หากแต่การปฏิบัติธรรมให้มีสติรู้ตัวตลอดเวลาต่างหากที่เป็นหนทาง ซึ่งการพูดนั้นเป็นเรื่องที่ใครก็พูดได้ แต่การทำให้เป็นจริงนั้นยากเย็นต่างกันมาก และไม่มีวิธีอื่นที่จะสามารถทำให้ตนเองทำได้ นอกจากการฝึกตนเองผ่านการปฏิบัติเท่านั้น

อไจล์เองก็เช่นกัน การเข้าเรียนในวิชาต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น Scrum XP Kanban ไม่ว่าจะได้ Certificate กี่ใบต่อกี่ใบก็ไม่สามารถทำให้ผู้เรียนสามารถเข้าใจถึงหลักการณ์ภายใต้อไจล์ได้เหมือนกับการปฏิบัติจริงแม้เพียงไม่กี่วัน การถ่ายทอดความสามารถในการทำอไจล์จึงไม่สามารถทำได้ผ่านการ training หรือการอ่านหนังสือ แต่ต้องผ่านการปฏิบัติจริงเท่านั้น ปัญหาใหญ่ของการปฏิบัติจริง คือ ในผู้ที่เริ่มต้นปฏิบัตินั้นมักจะไม่เข้าใจถึงหลักการที่ถูกต้องจึงกระทำการต่าง ๆ ผิดพลาดอยู่เป็นประจำ ซึ่งกว่าจะเรียนรู้ได้จริง อาจจะต้องใช้เวลาหลายปี ซึ่งในธุรกิจส่วนใหญ่การเสียเวลามากมายถึงเพียงนั้น ไม่สามารถยอมรับได้ การมีผู้ชี้นำ หรือโค้ชจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยากให้อันที่จะสร้างทีมอไจล์ขึ้นในเวลาอันสั้นและให้ได้ผลที่ดีสมบูรณ์ เพราะการเรียนรู้ผ่านการลองผิดลองถูกนั้นไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับได้เสมอไป

เมื่อเราจะนำอไจล์มาใช้ในองค์กร สิ่งสำคัญที่ต้องระลึกเสมอคือ อไจล์นั้นจะต้องเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติเท่านั้น การส่งคนไปเรียนไม่ว่าจะกี่ร้อยคนก็ไม่สามารถสร้างวัฒธรรมอไจล์ขึ้นมาอย่างแท้จริงได้เลย

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s