สมการธุรกิจแบบ Lean

ถ้าจะพูดถึงลีน สิ่งที่ไม่สามารถขาดไปได้คือการกล่าวถึงบริษัทโตโยต้า เพราะเป็นบริษัทแรก ที่ทำให้แนวคิดแบบลีนมีชื่อเสียงขึ้น เพราะสามารถไปเอาชนะสามยักษ์ใหญ่แห่งดีทรอยต์ได้ เกร็ดสำคัญของลีนอันหนึ่งคือ ลีนเป็นแนวความคิดทางธุรกิจตั้งแต่ต้น ไม่ใช่ว่าเกิดจาก engineering แล้วค่อยแทรกซึมเข้าสู่แนวคิดธุรกิจ

ในปี 1938 หลังจากที่ คิอิชิโระ โตโยดะ สร้างโรงงานที่เมือง โคะโระโมะ ก็ได้เสนอระบบการผลิตแบบทันเวลาพอดี (Just In Time) ด้วยเหตุผลที่ว่า บริษัทฟอร์ดที่เป็นเจ้าตลาดรถยนต์ในอเมริกานั้น ใช้สมการในรูปแบบ

ราคาขาย = ต้นทุน + กำไร

กล่าวคือ ตั้งราคาขายโดยนำต้นทุนที่ใช้ มาบวกด้วยกำไรที่ต้องการ เหตุที่บริษัทฟอร์ดสามารถทำเช่นนี้ได้เพราะเศรษฐกิจอเมริกาในขณะนั้นอยู่ในช่วงบูมสุดขีด มีความต้องการรถมากกว่ากำลังการผลิต ผู้ผลิตจึงเป็นผู้มีอำนาจในการกำหนดราคา

แต่ในญี่ปุ่นนั้น เป็นไปในทางตรงกันข้าม เพราะความต้องการใช้รถยังไม่มากพอ ประกอบกับเศรษฐกิจไม่ดี สมการธุรกิจของโตโยต้าจีงเป็น

กำไร = ราคาขาย – ต้นทุน

กล่าวคือ เพราะตลาดเป็นผู้กำหนดราคา ถ้าแพงเกินไปก็ไม่มีคนซื้อ เมื่อนำมาหักกับต้นทุนจึงจะเหลือเป็นกำไร วิธีการเดียวที่โตโยต้าจะอยู่รอดได้คือการควบคุมต้นทุน ให้เหลือน้อยที่สุด จึงเกิดเป็นหลักการ JIT ที่เน้นที่การกำจัดความสูญเปล่าทั้งหลายลง เพื่อให้ได้ต้นทุนต่ำที่สุด

ถ้ามีใครถามผมว่า อะไรคือหัวใจของลีน ผมคงตอบอย่างไม่ลังเลว่า คือความเข้าใจในความแตกต่างของสมการทั้งสอง เพราะถ้าหาไม่แล้ว ก็ไม่สามารถเข้าใจจิตวิญญาณของลีนได้เลย

ใครสนใจใคร่รู้ว่า แนวคิดแบบลีนนี้สามารถนำมาปรับใช้กับการพัฒนาซอฟแวร์ได้อย่างไร เชิญมาศึกษากันได้ในคอร์ส Kanban 101 ครับ ตอนนี้ยังอยู่ในช่วง early bird ครับ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s