Self-managing at a coffee shop

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมได้มีโอกาสเดินทางไปอาคารสำนักงานของลูกค้าแห่งหนึ่งซึ่งมีร้านกาแฟเป็นของตัวเองด้านล่าง สังเกตเห็นว่าโต๊ะสำหรับเติมน้ำตาลอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน พอมาวันนี้ผ่านมาราวหนึ่งสัปดาห์ ได้มีโอกาสกลับอีกครั้งปรากฏว่า โต๊ะตัวนั้นถูกย้ายตำแหน่งมาด้านหน้าร้านซึ่งมองเห็นได้ง่ายขึ้น เลยเกิดข้อสงสัยกับตัวเองว่า มันเกิดขึ้นได้อย่างไร

เพราะเป็นเจ้าตำรับ “ไม่รู้ให้ถาม” จะเก็บความสงสัยไว้กับตัวเองคนเดียวก็ไม่ได้ เลยต้องเดินไปที่เคาเตอร์แล้วเอ่ยปากถามถึงเรื่องนี้กับพนักงาน ว่าเกิดอะไรขึ้นจึงมีการย้านโต๊ะตัวนี้ พนักงานเองก็งง ประหนึ่งว่าผมกำลังจะไปจับผิดอะไร แต่ก็กรุณาให้ข้อมูลแต่โดยดีว่า ไม่มีใครสั่งอะไร พนักงานในร้านปรึกษากันว่า ตำแหน่งโต๊ะเก่านั้นมองไม่ค่อยเห็น มีลูกค้ามาถามว่า เติมน้ำตาลได้ที่ไหนบ่อย เลยคุยกันในร้าน แล้วย้านเลย มาตรงนี้มองเห็นง่าย ถ้ามีคนถามก็แค่ชี้มือไปก็เห็นแล้ว หลังจากย้าย มีลูกค้าถามหาโต๊ะน้ำตาลน้อยลงมาก แล้วยังถามผมกลับว่า อยู่ตรงนี้ดีหรือไม่? ผมก็ตอบไปว่า ดีกว่าเดิมมาก เห็นง่ายดี

ผมเลยอธิบายต่อเพื่อให้เขาสบายใจว่า ที่ถามเพราะเคยได้ยินว่าบริษัทแห่งนี้ให้ความสำคัญกับเรื่องเฟิงฉ่วย(ฮวงจุ้ย)มาก สงสัยว่ามีซินแสมาตรวจแล้วสั่งเปลี่ยนหรือเปล่า พนักงานยิ้มแต่บอกต่อว่า ไม่มีเลย คุยกันคิดกันเอง ซินแสอาจจะดูเรื่องทำเลที่ตั้งแต่เรื่องการจัดร้านนั้นทำกันเอง พอย้ายมาตรงนี้ ตรงที่เดิมสามารถนำโต๊ะไปวางแทน ที่สำคัญตรงนั้นมีปลั๊กไฟด้วย ทำให้ลูกค้าชอบกันมาก

ทีมของคุณล่ะ พนักงานมีอิสระในการจัดการเหมือนพนักงานร้านกาแฟนี้หรือเปล่า? หรือต้องของอนุมัติไม่เสียทุกเรื่อง

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s