ภูตจิ๋วกับช่างทำรองเท้า ฉบับมนุษย์เงินเดือน

ตอนเด็กอ่านนิทานเรื่องนี้ไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่ แต่พอมีลูกแล้วมาอ่านให้เขาฟัง ความรู้สึกกลับแปรเปลี่ยนไป

อ่านครั้งนี้ผมรู้สึกว่าภูติจิ๋วนั้นช่างเหมือนกับมนุษย์เงินเดือนอย่างเราๆ ที่ช่วยนายทุนอย่างช่างทำรองเท้าทำงาน โดยไม่ได้ค่าตอบแทนเป็นชิ้นเป็นอันอะไร ตัวเราแทบจะไม่เคยมีใครรับรู้ถึงการมีตัวตนอยู่เลย ทำงานอย่างหนักและเต็มที่ ด้วยความรู้สึกว่า วันหนึ่งเมื่อช่างทำรองเท้าประสบความสำเร็จแล้ว เราจะได้ ชุดเสื้อผ้าใหม่พร้อมด้วยรองเท้าคู่สวยเป็นของขวัญและจะไม่ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำอีก

แต่โลกแห่งความเป็นจริงไม่ได้สวยหรูเหมือนในนิทาน และนายทุนทั้งหลายก็ไม่ได้เป็นคนดีเหมือนสองสามีภรรยาช่างทำรองเท้าเสมอไป บางคนที่ทำงานกินเงินเดือนทั้งชีวิต อาจจะไม่ได้เกษียณด้วยความผาสุขอย่างสองภูติจิ๋วในนิทานเสมอไป

อ่านครั้งนี้ได้ความรู้สึกอย่างนี้จริงๆ นะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s