กฏข้อแรกของ Kanban และวิวัฒนาการของปลา

Alfred Romer นักบรรพชีวินวิทยา ได้นำเสนอการก่อเกิดชีวิตบนบกไว้ว่า ในช่วงแรกของสายวิวัฒนาการ ชีวิตเกิดขึ้นก่อนในทะเล ก่อเกิดเป็นชีวิตน้อยใหญ่ หลากหลาย ในทะเล

สิ่งมีชีิวิตที่พัฒนาสูงสุดคือปลามีปอด และเนื่องจาก การต่อสู้แย่งชิงอาหารในน้ำ ซึ่งมีจำกัด ปลามีปอดเหล่านี้ มองขึ้นมาบนบก และเห็นอาหารมีอยู่มากมาย และยังไม่มีผู้ครอบครอง พวกมัน กลั้นใจสักเฮือกหนึ่ง แล้ว กระโดดขึ้นมากิน ผักหญ้าริมน้ำ แล้วกลับลงสู่ทะเล ที่เป็นบ้าน ของพวกมัน พวกมันขึ้นมาบนบก ใช่ว่าต้องการอยู่อาศัยบนบก เพียงแค่ต้องการหาอาหารเพิ่มเติม เพื่อให้สามารถอยู่รอดในทะเลได้เท่านั้น แต่อีก สองสามล้านปีให้หลัง ลูกหลานของพวกมันก็ไม่สามารถกลับลงน้ำได้อีกเลย

ในการวิวัฒน์ไปสู่ความเป็นอไจล์ขององค์กรใดก็ตาม ไม่ต่างจากปลาที่จะต้องมาหาอาหารกินบนบก หาใช่ว่า ต้องการมาใช้ชิวิตบนบก การที่เราจะจับพวกเขาโยนขึ้นบกแล้ว บอกว่า ไปหาอาหารใช้ชีวิตบนบกสิ มันดีนะ พวกเขาคงจะหายใจไม่ออก ดิ้นพล่านๆ กระเสือกกระสน ไถลกลับลงน้ำไปแน่นอน Kanban รับรู้ถึงสิ่งนี้ จึงมีกฏข้อแรกว่า

“เริ่มทุกอย่างจากสิ่งที่มีอยู่”

Kanban ไม่ต้องการให้เกิดอาการช็อค อย่างปลาขึ้นบก แต่จะบอกว่า อยู่ในน้ำนั้นดีอยู่แล้ว แต่จะดีกว่าถ้าขึ้นมากินอาหารบนบกสักนิดหน่อย เพราะอาหารอุดมสมบูรณ์ แล้วเราจะสามารถกลับลงน้ำด้วยความอิ่มหนำสำราญ และเมื่อผ่านไปไม่นาน พวกเขาก็จะพบว่า มันง่ายกว่ามาก ถ้าจะอยู่บนบกตลอดเวลา และในที่สุดพวกเขาก็จะเริ่มกางปีก และถลาบินขึ้นสู่นภากาศ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s