ทีมเฉื่อย ทำอย่างไร

วันนี้พี่ปอมเรียกดูคำถามใน Agile66 ว่า ถ้าทีมงานเฉื่อย (disengaged) จะทำอย่างไรกับคนเหล่านี้ดี ผมตอบอย่างกำปั้นทุบดินว่า “ไม่ต้องทำอะไร”

จะให้ไปทำอะไรกับทีมงานได้อย่าง ก็ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้น ระหว่าง รปภ. หน้าวัง กับ คนว่างงานนั่งเหม่อ งานมันเหมือนกันหรือไม่ แล้วทำไม คนแรก นั่นหลังตรง กระฉับกระเฉงตลอด ส่วนคนหลัง ง่วงหวาวหาวนอน มันเป็นเพราะ Purpose! คนมีเป้าหมาย จะทำงานอย่างกระฉับกระเฉง ส่วนคนไม่รู้เป้าหมาย ก็จะเช้าชามเย็นชาม

มีเรื่องเล่าว่า ชาวประมงจับปลาซาดีนประสบปัญหา จับปลาได้แล้ว ใส่ในถังไว้ ปลามีการตายหลังจับได้มาก ทำให้ไม่สามารถขายได้ราคา มีอยู่วันหนึ่งจับปลามา ติดปลาดุกทะเลมาด้วย ซึ่งโดยธรรมชาติจะกินปลาซาดีน ทำให้มันไล่ล่า ปลาซาดีนไปรอบๆ ปรากฏว่า ปลาซาดีน เหลือรอดเยอะกว่าเดิม ทั้งๆ ที่โดนกินไปบ้างแล้ว สรุปได้ว่า คนที่มีแรงจูงใจ (ปลาไม่อยากโดนกิน) จะกระฉับกระเฉงกว่า อยู่ว่างๆ ลอยๆ

แล้วหน้าที่กำหนดเป้าหมาย และกระตุ้นสร้างแรงจูงใจ เป็นหน้าที่หลักของใคร หัวหน้างานย่อมมาก่อน ตามด้วย เพื่อนร่วมทีม อันดับสุดท้ายจึงเป็นเจ้าตัวเอง ถ้าสองกลุ่มแรก ยังไม่ได้พยายามแล้ว จะไปหวังพีึ่งอะไรกับคนสุดท้าย ที่มีอะไรต่างๆ ในชีวิต มากกว่าการทำงานหามรุ่งหามค่ำเพียงอย่างเดียว

ถ้าลูกทีมเราเฉื่อยแฉะ ถามตัวเองก่อนว่า กำหนดเป้าหมาย เพื่อสร้างแรงจูงใจ ดีเพียงพอแล้วหรือยัง?

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s