บานก่อนใช่ว่าสวยกว่า บานช้าใช่ว่าแย่

ดอกไม้ที่ผลิบานก่อนดอกอื่นๆ ไม่ได้รับประกันว่าจะเป็นดอกที่สวยที่สุด แต่ด้วยค่านิยมที่เรายึดถือกัน ความรีบเร่งกลับกลายเป็นสิ่งสำคัญสูงสุด เราไม่มีเวลาแม้แต่จะหยุดคิด การเร่งเดินเป็นวงกลมไม่ได้พาเราเดินทางไปไหนไกล แต่กระนั้นเราก็ไม่ยอมหยุด คงตะบี้ตะบันพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างดื้อรั้นรุนแรง บางครั้งก็เยียบย่ำต้นหญ้าและพันธุ์ไม้บนทาง อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

มากกว่า เร็วกว่า ถูกกว่า คุ้มกว่า เมื่อไรกันนะที่สิ่งเหล่านี้เริ่มกลายเป็นค่านิยมหลักของสังคม เราผลิตและบริโภคด้วยอัตราเร็วกว่าที่ธรรมชาติจะฟื้นคืนได้ทัน ท้องทะเล ป่าไม้ อากาศ เรากำลังเผาบ้าน เพื่อหุงอาหาร จะมีประโยชน์อันใดเล่าที่จะมีอาหารเกินอิ่ม แต่ไร้ที่ซุกหัวนอน

ดอกไม้แต่ละดอกมีเวลาเบ่งบานของตัวเอง ในแบบของตัวเอง แต่เรากลับพยายามควบคุมชีวิต ให้เป็นไปตาม “มาตรฐาน” เรากังวลเพราะน้ำหนักตัวเริ่มเกินมาตรฐาน ลูกเราเริ่มพูดช้ากว่าเกณฑ์ รายได้เราน้อยกว่าเพื่อนร่วมรุ่น ฯลฯ เราหลงลืมไปแล้วว่า แต่ละคนมีจังหวะเวลาของตนเอง

ดอกไม้ที่บานช้า อาจงดงามกว่า ก็เป็นได้

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s